Skąd wzięła się nazwa „Huta”, jak folwark przechodził z rąk do rąk i co mówią spisy ludności z ostatnich dwustu lat.
Huta Głodowska to jedna z trzydziestu sześciu wsi gminy Lipno na Ziemi Dobrzyńskiej. Nazwa „Huta” sięga XVII wieku, gdy niemieccy osadnicy zakładali wśród lasów miejsca wytopu metalu i szkła — las dawał opał, piaszczysty grunt kwarc, a rudę brano z rudy darniowej.
W 1827 roku wieś liczyła 8 domów i 83 mieszkańców, a folwark obejmował 675 mórg. Autor prześledził losy majątku w księgach wieczystych: od dóbr Pląskowskich i Głodowo, przez Komisję Włościańską z 1870 roku i serwituty, aż po oddzielenie folwarku Huta w 1875 roku. W latach 1933–1937 wieś zamieszkiwało 241 osób, w tym niemal połowę stanowili Niemcy. Rozdział zamyka protokół komisji z 9 lipca 1945 roku, spisujący straty wojenne — w tym gospodarstwa Walerii Kępińskiej — oraz powojenny przydział opuszczonych gospodarstw repatriantom.