1963 — rok, w którym we wsi zapaliło się światło

Do roku 1963 wieś nie miała energii elektrycznej. Światło dawały lampy naftowe, wodę noszono ze studni na kołowrocie, a pranie gotowało się w wielkim kotle na drewnie. Maszyny w gospodarstwie napędzał kierat albo własne ręce.

Elektryfikacja zmieniła wszystko. Pojawiła się żarówka, potem parnik elektryczny do ziemniaków, radio grające bez trzasków, a z czasem telewizor. To, co dla dzisiejszych wnuków jest oczywiste jak powietrze, dla nas było przewrotem — dosłownie z dnia na dzień.

Opisałem w książce dziesiątki czynności sprzed prądu właśnie dlatego, że wiem, jak szybko taka wiedza znika. Kto dziś pamięta, jak sypało się piaskiem podłogę albo jak działał głośnik „kołchoźnik” na ścianie?